Od końca października pracujemy nad nową mapą Súgandafjörður. To model całego fiordu z prawdziwych danych o wysokości terenu i dnie morza, pokazany z góry jak makieta na papierze. Ma góry z cieniami, zielone doliny, skały przy brzegu i wieś Suðureyri na jej mierzei.
Jedna mapa, dwadzieścia osiem kawałków
Cały fiord mieści się na jednym dużym arkuszu w formacie A1. Na nim zmieszczą się tylko najważniejsze nazwy. Dlatego dzielimy go na 28 równych kawałków, siedem w poziomie i cztery w pionie. Każdy kawałek pokazujemy w większej skali, ze wszystkimi nazwami, jakie w nim leżą.
Każdy kawałek ma swoją serię plansz: widok całości, mapy czterech części, listę nazw z ich znaczeniem i małą mapę pokazującą, gdzie ten kawałek leży w fiordzie. Tam, gdzie nazw jest bardzo dużo, robimy dodatkowe przybliżenie.
Nazwy z islandzkich źródeł
W naszym spisie jest ponad 800 nazw miejsc z okolic fiordu: gór, żlebów, łąk, skał, zatok i dawnych gospodarstw. Bierzemy je wyłącznie ze źródeł islandzkich. Najważniejsze to spisy nazw miejsc (Örnefnaskrá) opracowane przez Kjartana Ólafssona, zdjęcia z opisanymi nazwami z bloga Örnefnamyndir prowadzonego przez Fornminjafélag Súgandafjarðar oraz dane Landmælingar Íslands.
Każdą nazwę tłumaczymy i sprawdzamy, gdzie dokładnie leży. Na mapie nie ma kropek ani strzałek. Napis sam pokazuje miejsce: nazwa doliny biegnie wzdłuż doliny, nazwa żlebu wzdłuż żlebu, a nazwa zatoki stoi na wodzie przy brzegu. Tak rysowano dawne mapy i tak chcemy rysować tę.
Co już jest
Pierwszy był cypel Sauðanes z latarnią Sauðanesviti. Potem przyszedł Göltur, góra u wylotu fiordu, która od morza wygląda jak łeb knura, i zatoka Keflavík za nią. Obie serie są już na naszym profilu na Instagramie i Facebooku, razem z krótkim filmem z przelotem nad mapą od chaty Ársól do latarni.
W kwietniu 1896 roku Magnús Hjaltason szedł kamienistą plażą pod urwiskami Göltur, a kamienie spadały mu przy ramieniu. W dzienniku nazwał ją „hinn skelfilegasti vegur”, najstraszniejszą drogą, jaką szedł.
Na profilu jest też gospodarstwo Norðureyri, naprzeciw wsi, pokazane zimą z torami lawin. Historyk lawin Ólafur Jónsson pisał, że chyba żadnego gospodarstwa w Islandii lawiny nie nawiedzały tak często. Fale z nich przechodziły przez fiord aż do Suðureyri. Ostatnia jak dotąd przyszła w styczniu 2020 roku, przelała się przez wał przy brzegu i wbiegła od 30 do 35 metrów w głąb lądu.
Gotowe czekają okolice Leiti i Staður z chatą rybacką Ársól w trójwymiarowym modelu oraz zbocze z wodospadem Mígandi. Norðureyri latem, ze wszystkimi nazwami i ich historiami, pokażemy osobno.
Tej jesieni na płaskowyżu nad Sauðanes stanął radar Straży Przybrzeżnej, a przez cypel prowadzony jest zapasowy światłowód do Suðureyri, który ma być gotowy przyszłego lata. Obie rzeczy nanieśliśmy na naszą mapę.
Co dalej
Następna jest sama wieś Suðureyri i jej najbliższa okolica. Potem kolejne kawałki w głąb fiordu, aż zbierze się cała mapa.
Jeśli znasz te miejsca, pomóż nam. Jeden z czytelników zauważył, że brakuje skały Kerlingarsker przy falochronie, którą odsłania odpływ. Znaleźliśmy ją w spisie nazw Suðureyri i trafi na mapę. Jeśli jakaś nazwa stoi w złym miejscu albo znasz historię, której brakuje, napisz do nas. Każda poprawka wraca na mapę.
Nazwy: Örnefnaskrá (Kjartan Ólafsson i prace, które cytuje), blog Örnefnamyndir (Fornminjafélag Súgandafjarðar), Landmælingar Íslands IS 50V. Dane mapy: ArcticDEM (Polar Geospatial Center), źródło ÍslandsDEM; Landmælingar Íslands; Náttúrufræðistofnun; Land og skógur; Copernicus Sentinel-2; EMODnet Bathymetry; © współtwórcy OpenStreetMap (drogi i budynki).
Wróć do aktualności